ALLE RECHTEN VOORBEHOUDEN

... is niet aansprakelijk voor schade die is of dreigt te worden toegebracht en voortvloeit uit of in enig opzicht verband houdt met het gebruik van ...

‘De meeste in dit boek opgetekende avonturen zijn waar gebeurd; voor een tweetal ervan heb ik uit mijn eigen ervaringen geput, voor de rest uit die van jongens met wie ik op school heb gezeten.’
(uit het voorwoord bij ‘De avonturen van Tom Sawyer’ van Mark Twain, in een vertaling van Peter Bergsma.)

‘De geleerden van het Grote Voertuig leren dat de leegte het wezenlijke van het heelal is. Ze hebben volkomen gelijk voor wat betreft dat heel kleine deel van het heelal, dat dit boek is. [...] De man die het schreef was nogal ongelukkig, maar hij had plezier in het schrijven ervan; moge iets van dat plezier overslaan op de lezers.’
(uit de proloog bij de druk van 1954 van ‘Wereldschandkroniek’ van Jorge Luis Borges.)

‘Aan alle schriftgeleerden en kunstenaars en beoefenaars der magie door wie [de] geesten zijn geopenbaard... NIETS IS WAAR. ALLES IS GEOORLOOFD.’
(uit de invocatie bij ‘Steden van de rode nacht’ van William Burroughs, in een vertaling van Peter van Oers.)

‘Een geschreven boek zal nooit goedmaken wat ik heb verwoest terwijl ik het schreef: de ervaring die ik, als ik haar al die jaren van mijn leven had gekoesterd, misschien had kunnen gebruiken om mijn laatste boek te schrijven, en die nu niet eens genoeg is gebleken voor mijn eerste.’
(uit het voorwoord bij ‘Het pad van de spinnenesten’ van Italo Calvino, in een vertaling van Henny Vlot.)

‘Ter inleiding van deze bloemlezing uit mijn werk heb ik eigenlijk niet veel te zeggen. Ik heb altijd gemeend, dat dit werk zo begrijpelijk is, dat het geen commentaar behoeft. Is dit een illusie, dan kan ik daar in elk geval niets aan doen.’
(uit het vooraf bij ‘Doorschenen wolkenranden, keuze uit eigen werk’ van Jacobus Cornelis Bloem.)

‘Het is niet mijn gewoonte, romans te schrijven, of zulke dingen, en het heeft dan ook lang geduurd, voor ik ertoe overging een paar riem papier extra te bestellen, en het werk aan te vangen, dat gij, lieve lezer, zoëven in de hand hebt genomen, en dat ge lezen moet als ge makelaar in koffie zijt, of als ge wat anders zijt. Niet alleen dat ik nooit iets schreef wat naar een roman geleek, maar ik houd er zelfs niet van, iets dergelijks te lezen, omdat ik een man van zaken ben.
(uit het eerste hoofdstuk van ‘Max Havelaar, of de koffieveilingen der Nederlandsche Handel-Maatschappij’ van Multatuli.)

‘De personages van de roman zijn fictief: bestaansrecht en persoonlijkheid hebben ze alleen op deze pagina’s, in werkelijkheid bestaan ze niet en hebben ze ook nooit bestaan.’
(tekst die, om juridische redenen, sinds de derde druk van de Hongaarse editie, vooraf gaat aan ‘Belevenissen van een burger’ van Sándor Márai, in een vertaling van Henry Kammer.)

‘Dit is allemaal min of meer waar gebeurd. De gedeelten over de oorlog kloppen althans aardig. Ik heb werkelijk iemand gekend die in Dresden is doodgeschoten omdat hij een theepot had gestolen. En ik heb werkelijk iemand gekend die dreigde dat hij zijn persoonlijke vijanden na de oorlog zou laten afmaken door beroepsmoordenaars. Enzovoort. Ik heb alle namen veranderd.’
(uit hoofdstuk 1 van ‘Slachthuis vijf, of de kinderkruistocht. Een verplichte dans met de dood.’ van Kurt Vonnegut, in een vertaling van Else Hoog.)

‘Ik denk dat alle schrijvers zijn zoals ik en hun werken, nadat ze zijn verschenen, nooit herlezen. Niets is namelijk teleurstellender of pijnlijker dan, na jaren, zijn eigen zinnen weer te lezen.’
(uit het voorwoord, twintig jaar na de roman geschreven, bij ‘Tegen de keer’ van Joris-Karl Huysmans, in een vertaling van Jan Siebelink.)

‘Ik geef dit boek voor wat het is: een vrucht, die vol is van bittere asch; het is als de bitterappels in de woestijn die op de verdorde plekken groeien en den dorst slechts heviger doen branden, maar die op het gouden zand niet zonder schoonheid zijn.’
(uit de voorrede bij ‘De Immoralist’ van André Gide, in een vertaling van Hendrik Marsman.)

‘Hier - evenals overal in dit boek - was niet het volledige, doch het wezenlijke en typische mijn doel.‘
(uit het voorwoord bij ‘Jazz, van New-Orleans tot Cool’ van Joachim Ernst Berendt, in een vertaling van H.L. de Wild.)

print bewerk